Jastrzębi śledząc lot, 

Jezioro ciszę wdycha. 

Zwiesza się poza plot 

Spylona rozwalicha. 



W kałuży, śladem kół 

Porysowanej w żłoby, 

Tkwi obłok, brzozy pół 

I gęsi rdzawe dzioby. 



Od sztachet, snując kurz 

Na trawy i na chwasty, 

Słońcem pocięty wzdłuż 

Upada cień pasiasty... 



Trzeba mi grodzić sad, 

Trzeba mi zboże młócić! 

Przyszedłem na ten świat 

I nie chcę go porzucić!...


Ogień nasturcji - w ślepiach kota.

Mgły czujnej wokół ciał zabiegi.

Łódź, co odpływa w nic - ze złota!

              Żal - i liliowe brzegi.



Suńmy się ruchem dwóch gondoli,

Nie patrząc w lśniące dno podświatów -

Niepokojeni z własnej woli

              Tajemna wiedzą kwiatów.



W zwierciadłach - świateł piętrowanie,

              A w szybach - zmrok posępny -

I nieustanne zanurzanie

              Stopy w ten dźwięk następny...



A dźwięki, z tańcem snując zmowę,

              Mgławieją - byle mgławieć.

Tango bezwiednie purpurowe

              Zaczyna - niechcąc błękitnawieć...



Stopę co szuka mgły wygodnej,

              Ostatni dźwięk wyminął -

I niezużyty - i swobodny

              Chce ginąć...I już zginął.